Hic et Nunc

Love is all

2012-02-14T08:55:00.000+01:00

Vanmorgen hoorde ik dit liedje op de radio. Fantastisch toch ! En dat clipje dan!

Everybody's got to live together
All the people got to understand
So, love your neighbour
Like you love your brother
Come on and join the band

Voor de rest van de dag... I love it...

Valentijn-avond

2012-02-12T19:32:00.001+01:00

Gisteren hielden we hier thuis een Valentijn-diner.
Gewoon gezellig, zo met ons 4-en : een aperitiefke en amusekes vooraf, een heerlijke zelfgemaakte lasagne en een chocolade-moulleux (een beetje mislukt qua vorm, maar heerlijk van smaak)
En daarna samen in de zetel voor een lekker romantische film.
Meer moet dat niet zijn, hé.

De CM-kamp-monopolie

2012-01-31T12:17:00.000+01:00

De laatste jaren is januari telkens al een stressy maand geweest. De brochures ivm zomerkampen stromen toe en daaruit moet dan een keuze worden. En liefst zo snel mogelijk. Want geschikte kampen en vriend(inn)en geraken snel volgeboekt.

Slapeloze nachten gegarandeerd. Vooral voor mij, want tieners liggen daar niet zo van wakker. Maar het is wel telkens een drama als een vriend(in) niet meekan of omgekeerd, als zij niet meekunnen met een vriend(in).

Want elk jaar moeten wij de monopolie van de CM-kampen ondergaan. Wij zijn lid van een andere mutualiteit en zijn ook niet zinnens om dat te veranderen, aangezien we over het algemeen geen klachten hebben over onze mutualiteit. Maar telkens weer levert dat verhitte discussies op ten huize Krientje. Want de meeste vriend(inn)en gaan op (voor leden zeer voordelig) CM-kamp. Het prijsverschil voor niet-leden is echter soms gigantisch groot dat ik daar principieel niet mee akkoord kan gaan. (ik versta wel dat er een prijsverschil voor leden en niet-leden moet zijn, maar verschillen tot soms 350eur vind ik echt wel overdreven).

De voorbije jaren is er gelukkig telkens een gepaste oplossing uit de bus gekomen (er zijn nl. genoeg andere leuke kampen). Maar dit jaar begint de discussie weer opnieuw. Dochterlief wil graag mee met een vriendin, die al is ingeschreven voor een CM-kamp in Frankrijk en Spanje. Deze keer is het een prijsverschil van 100eur (+ nog 50eur extra lidgeld van Kazou). Dat kan er nog net door, al is de totaalprijs toch vrij hoog, vind ik. Maar ja - ge kent dat wel van dat moederhart, hé - je wilt hen gelukkig maken en gunt hen een onvergetelijke kampervaring, niet tegen elke prijs, maar het mag toch wat kosten. OK, we hebben ook afgesproken dat we van haar ook een (beperkte) bijdrage verwachten, zodat ze beseft dat alles niet zomaar kan.

Maar dan begint de volgende merde : er is al een wachtlijst. Aja, want die kampen zijn zo gegeerd, dat je er supersnel moet bijzijn. Dus tijd om even te overleggen of alternatieven af te wegen is er niet. Frustrerend toch !

Dochterlief stelde vanmorgen : "en nu ga je toch wel eens veranderen naar de CM, hé". Euhmm, ik dacht het niet. Over enkele jaren zullen ze waarschijnlijk wel liever individueel op reis gaan, of vakantiewerk doen, of tweede zit hebben. Dus die paar jaar zullen we nog wel overbruggen zeker. De brochures van Sporta, Bloso, Crejaksie, ea. zullen blijven toekomen en dragen meer mijn voorkeur weg.

Voila, dat moest er even af...

Lichtfestival Gent

2012-01-30T20:17:00.000+01:00

Gisteren trotseerden we de kou en de mensenmassa (al viel dat al bij al nog vrij goed mee) om het lichtspektakel in Gent te aanschouwen.
Ik had geen zin om mijn reflex-camera mee te nemen, dus de kwaliteit van de foto's is niet denderend. Maar ik heb mijn ogen meer dan de kost gegeven en volop genoten en dat blijft ook voor altijd een mooie herinnering

Life's Little Instructions - week 3

2012-01-23T09:31:00.002+01:00

Greet loved ones with warm words and kind eyes
Wave to someone walking their dog
Marry someone with more books than you
Give a child a watercolor set
Be the first to forgive and you're the winner

16+

2012-01-19T11:21:00.000+01:00

Vanaf vandaag heeft zoonlief volgende rechten :

Je mag seks hebben met je lief als die ook minstens 16 jaar is.

Je mag een dancing of café binnengaan en een pint drinken, maar geen sterke drank.

Je mag sigaretten kopen.

Je mag naar films kijken die ‘Kinderen niet toegelaten’ zijn.

Je kunt zelf een testament opmaken.

Je mag met een bromfiets rijden.

Je mag zelf een bedrag van je spaarrekening halen als de rekening op jouw naam staat en door jou werd geopend.

Als je ouders akkoord gaan, kun je alleen gaan wonen. Dan kun je ook zelf je kindergeld ontvangen, als je een eigen domicilie-adres hebt.

De jeugdrechter kan je vanaf nu doorverwijzen naar de ‘gewone’ strafrechter.

Als je een verkeersmisdrijf pleegt, kom je niet meer voor de jeugdrechter, maar voor de politierechtbank.
(bron : Jongerengids)

Goh, dat klein hummetje van 16 jaar geleden, is al bijna een volwassen vent. Wat gaat dat snel!

de i-rage

2012-01-18T09:00:00.000+01:00

Dit vind ik een goeike

God en Klein Pierke

2012-01-17T08:56:00.001+01:00

Die Martin Heylen is toch nogal ne krak, hé. Zijn nieuwe reeks van God en Klein Pierke is gewoon weer fenomenaal. Niet alleen toont hij telkens een mooi, levensecht portret van een bekende persoon, maar zelf is hij ook gewoon zichzelf : zonder maskers, verwonderd, echt...

Gisteren lag ik dan ook strijk van het lachen toen hij op bezoek ging bij Joëlle Milquet thuis : als zij de deur opendoet hoor je gekef van een klein hondje (zoals zo'n kleine keffers altijd reageren op een bel), waarop Martin achteruit deinst en in de "oeieoei" die hij uitslaat de schrik hoorbaar is. Niets gespeeld, levensecht en ook niet te groots om het weg te steken. Fantastisch gewoon!

Life's Little Instructions - week 2

2012-01-16T08:48:00.001+01:00

Improve something today, even if it's only your attitude
Don't correct in front of others anything your grandparents say

Life's Little Instructions - week1

2012-01-10T08:41:00.001+01:00

Toen ik in de States was, zag ik bij Barnes & Nobles een grooooote keuze aan bureaukalenders. Het was dus moeilijk om er eentje uit te kiezen maar ik koos uiteindelijk voor de "Life's Little Instruction Calendar Volume XVI".

Elke dag trakteer ik dus mezelf en mijn collega's op een uitspraak, die het leven een beetje makkelijker moet maken.

Omdat sommigen zo mooi zijn, wil ik ze hier ook melden, zodat jullie kunnen meegenieten en ik ze af en toe nog eens kan nalezen.

Never interrupt an older person by interjecting, "You've told me that story before"
Hand a co-worker a box of animal crackers and watch her smile
Listen to a recording of the "Blue Danube" waltz at night while sitting in your favorite chair with the lights off

De balans

2012-01-08T19:05:00.001+01:00

- minstens 8 gebroken ballen (het zijn er allicht meer, want ik heb er ook gebruikt die los in een schoendoos zaten)
- een lichtslinger die maar voor de helft meer brandt

Dat is de balans van 2 weken kerstsfeer in huis, 10-tallen aanvallen van 2 kleine, rosse viervoeters.

Tijd dus om weer te gaan bekomen op zijn rustige plekje bij mijn schoonpapa in de tuin.

Dat heeft hij alweer goed gedaan, onze kerstboom. Op naar het 4e jaar trouwe dienst.

Oma's aan de top

2012-01-05T08:47:00.001+01:00

Gisteren heeft mijn moeder haar 6 kleinkinderen (van 9 tot 16 jaar) meegenomen naar Kristallijn in Gent voor een voormiddagje schaatsplezier. En zij heeft niet vanuit de cafetaria bij een koffietje zitten genieten van haar kleinkinderen bezig te zien. Neenee, zij heeft gewoon de ganse voormiddag meegeschaatst.

Ik was naar het einde toe gekomen (ge kent dat : geen tijd voor vertier, er moesten boodschappen gedaan worden) om ons kinderen op te halen voor nog enkele boodschappen in Gent. Iedereen had duidelijk genoten, klein en groot.

Bij het buitengaan riep mijn moeder : "En in de krokusvakantie komen we terug, hé !"

Wie wilt nu niet zo'n oma!

Memories of 2011

2012-01-02T15:17:00.000+01:00

Omdat ik het voorbije jaar veel te weinig geblogd heb (en dus om de herinneringen levendig te houden), hierbij nog eens een overzichtje van de gebeurtenissen die 2011 kleurden.

De top-3 is zeker en vast :

het drama op Pukkelpop, waar manlief en zoonlief gelukkig ongedeerd bleven, maar wat (nu nog) een diepe indruk naliet
onze rondreis in Denemarken
manlief vindt een nieuwe job en meteen verandert zijn woon-werkverkeer van 100 km per dag in de wagen naar 20km per fiets

Maar verder waren er ook nog:

een komen en gaan van directe collega's bij mij op het werk
dochterlief kreeg haar eerste menstruatie
een dagje Graspop Metal Meeting voor mijn mannen
een fantastische dag in Zeeland met een groep vriendinnen van dochterlief en hun mama's
een onvergetelijk weekend in Amsterdam met diezelfde mama's
na jaren een bedrijfsauto te hebben, nu privé een nieuwe gezinsauto gekocht
een flatscreen gekocht
afscheid nemen van 2 poezen en 3 konijnen
2 nieuwe poezen verwelkomen
zoonlief groeit boven ons uit en heeft al schoenmaat 46 !
dochterlief gaat naar haar eerste fuif
een onvergetelijk kampioenenfeest van de volleybalclub
een "piraten-feest" toen dochterlief 14jaar werd
een overvloed aan fantastische, vlaamse films (Frits&Freddy, Adem, Smoorverliefd, Rundskop, Schellebelle1919 gezien, andere films nog in te halen )
voor het eerst over de "grote plas" gevlogen voor een (werk)bezoek aan de States
de hoogtepunten van New York gezien
eindelijk nog eens een trouwfeest
zoonlief doet voor het eerst een vakantiejob
voor het eerst naar de welness met manlief
zoonlief start een volwaardige keeperstraining, die heel wat inspanningen en opofferingen van hem vraagt, maar zoveel voldoening geeft
het 5-jaarlijks groepskamp van de scouts was een belevenis voor de kinderen
genoten van Kommil Foo, Alex Agnew, Spamalot,...
heel ons gezin in de ban van Spotify
op de Cap Gris Nez en Cap Blanc Nez gestaan en de "white cliffs of Dover" gezien
mijn engagement voor de lokale Gezinsbond, wat allerlei leuke en gezellige momenten opleverde
veel te weinig gelezen, maar Gestameld liedboek en De eenzaamheid van de priemgetallen zijn mijn boeken van 2011.

10 voor (20)12

2012-01-02T11:48:00.001+01:00

(Goeie) voornemens maken, ik ben daar eigenlijk niet zo voor.
Meestal zijn die vrij stereotiep en ben je ze na anderhalve week al vergeten.

Maar toch is het begin van een nieuw jaar altijd een goed moment om eens stil te staan bij wat je graag wilt zijn/hebben/doen.

Dus vanmorgen in de auto naar het werk, stelde ik volgend lijstje (in willekeurige volgorde) samen in mijn hoofd. Ziehier de "10 voor (20)12"

meer bloggen, of misschien wel minder (ben er nog niet uit wat ik ermee wil doen)
minder kopen, geïnspireerd hierdoor
minder tijd spenderen aan nutteloze tv-programma's waarvan ik achteraf altijd spijt heb dat ik mijn kostbare tijd daaraan spendeerde
minder naar de bib gaan. No panic! Niet omdat ik minder wil lezen, maar om eens alle boeken die ik ooit gekocht heb te kunnen lezen.
(veel) meer fotograferen
op ontdekkingstocht gaan in Pinterest
meer fietsen, zijnde gewoon naar de winkel en zo, maar ook met de mountainbike de velden en bossen verkennen
minder "nadenken" en "plannen", maar gewoon op het gevoel afgaan
minder eten en drinken (toch de eerste weken, want de feestdagen hebben een paar kilootjes extra opgeleverd)
een leuke gezinsvakantie uitzoeken (als die al kan doorgaan, want scoutskamp en "vast verlof" bij manlief overlappen grotendeels)

Voila, dan toch een reeksje voornemens. Benieuwd wat het gaat worden, ik kijk er alvast hoopvol naar uit...

HAPPY 2012!!!

Week 50

2011-12-18T13:26:00.001+01:00

Impressies van de voorbije week :

verwennerij voor onze studentjes

een vervroegd kerstkadootje

ben niet helemaal overtuigd van dit uitzicht in Gent

het Sinterklaaskadootje is een topper (vooral omdat ik kan winnen :-) )

onze volleybalmeisjes sluiten de heenronde van hun seizoen af op de 2e plaats, hopelijk blijven ze dit volhouden in de terugronde.

Wonderful Life

2011-12-13T22:10:00.000+01:00

Lang leve Spotify! Lang leve Smith and Burrows! Aangestoken door hun fantastische (kerst)hit "When the Thames froze" luisterde ik het voorbije weekend naar hun full-cd "Funny Looking Angels"

En wat hoorde ik daar? De perfecte cover van één van mijn lievelingsliedjes uit de jaren '80 !

Dit was het originele waar ik zo zot van was/nog ben

Wonderful toch!

Week in beeld

2011-12-11T15:14:00.001+01:00

De laatste tijd lukt het mij nog amper om te bloggen. Nochtans zoveel dingen, momenten om te vertellen, te onthouden.
Vandaar dat ik het over een andere boeg ga gooien. Aangezien beelden zoveel meer vertellen dan woorden ga ik proberen wekelijks enkele foto's te posten die de gebeurtenissen van de laatste week beschrijven.

- de sint komt nog elk jaar langs en brengt telkens een nieuw gezelschapspel. Deze keer Triominos. Benieuwd hoe verslavend dit spel wordt.

- verse fruitsla gemaakt voor onze studentjes, die aan hun examens beginnen.

- een eenvoudig gerecht ligt nooit gewoontjes op het bord van dochterlief.

- de eerste kerstversiering werd van zolder gehaald.

Uitblazen

2011-11-02T10:09:00.000+01:00

Vanmorgen heb ik eindelijk het gevoel dat ik eens een relaxte dag voor de boeg heb.
Zo'n lang weekend kan eens deugd doen na weken van stressen, hard werken, mezelf voorbij vliegen...
Maar zoals gewoonlijk : zoveel plannen, zo weinig tijd... Het voorbije weekend zat dan ook volgepland met allerlei, weliswaar leuke, bezigheden, maar vandaag eindelijk het gevoel van "niks moet en alles kan"...

Gentelman in wording

2011-10-23T19:58:00.000+02:00

Af en toe doen ze je toch versteld staan, die tieners van mij.

Vanmorgen genoot ik samen met manlief en een vriendin van een heerlijke mtb-rit door de plaatselijke velden en bossen, onder een stralende zon. Keerzijde van de medaille is dat het na thuiskomst alle hens aan dek is om op redelijke termijn een middagmaal op tafel te toveren vooraleer de zondagmiddagactiviteit, zijnde scouts begint.

Ik vroeg dus wat extra hulp en zonder morren begint zoonlief aardappelen te schillen en frietjes te snijden. Dus tijd voor mij om tussendoor toch nog van een aperitiefje te genieten.

Natuurlijk was die plotse, spontane behulpzaamheid wel een beetje met voorbedachte rade, want hij wou vanmiddag met enkele vrienden en vriendinnen op stap.

Krijg ik nu net een sms-je : "zitten op de bus, maar ga eerst Astrid nog naar huis doen, want anders moet ze alleen naar huis" :-) Ook met voorbedachte rade? Of toch een gentleman in wording?

Vrijdagavond

2011-10-21T21:29:00.001+02:00

Sinds kort heb ik een nieuwe favoriete avond, nl. vrijdagavond. Alle, in feite is dat altijd al een fantastische avond : de werkweek zit er op, het weekend voor de boeg.
Maar sinds enkele weken volgt zoonlief speciale keepertraining. En aangezien het te ver is om met de fiets te gaan, voert manlief hem weg en blijft dan daar tot einde training. Sinds vorige week gaat ook dochterlief mee, want meestal is er ook een klasgenote van haar.
En ik blijf lekker thuis, in mijn zetel, met een dekentje, een chipske, een wijntje, een katje op de schoot,... Kortom verstand op nul en genieten van "Astrid in Wonderland" op VijfTV. Awesome!

New York

2011-10-19T11:38:00.000+02:00

Amai, nu is het echt wel lang geleden dat ik nog eens geblogd heb.
Tja, de septembermaand = drukke maand = feestmaand = terug-in-het-ritme-komen-maand...

Daarbij komt dan nog eens dat het superdruk is op het werk.

Maar gelukkig zijn er ook positieve kanten aan al dat werk. Vorige week moest ik nl. samen met mijn collega/baas een audit gaan doen in ons filiaal in US. Onder het motto "het aangename aan het nuttige koppelen" vertrokken we een dag vroeger, zodat we op zondag eerst nog New York konden bezoeken. Voor mij was het de allereerste keer, voor mijn collega misschien wel al de 5e keer, dus hij was een volwaardige gids. In ware zomertemperaturen stapten we duchtig door "the city that never sleeps" en keek ik mijn ogen uit op al die beroemde plaatsen : het zotte Times Square, het rustige, hippe Soho, de romantische Brooklyn Bridge, het leuke Chinatown en Little Italy,... I love this city! Thuis waren er natuurlijk een aantal stikjaloers en skypten mij : "ik wil ook, ik wil ook..." Dus moet ik ooit nog wel eens terugkomen, met mijn geliefden, en de stad verder ontdekken.

De 5 werkdagen van meer dan 12 uur die er op volgden had ik er graag voor over...

Da's alvast iets dat ik kan afvinken op mijn lijstje "things to do before you die" :-)

Laatste vakantiedag

2011-08-31T11:31:00.003+02:00

= afwegen : die laatste klusjes die op het to-do lijstje stonden of genieten van (eindelijk nog eens) het zonnetje ?
Ik vrees (?) dat het het laatste zal worden, mede dankzij een toffe madam die me een leuk extraatje toestuurde. :))

Blij weerzien

2011-08-26T20:43:00.001+02:00

Vanmorgen mocht ik dochterlief gaan ophalen na een taalkamp in Frankrijk. Toen ik haar stralend en bruingebrand van de bus zag stappen werden de emoties en vermoeidheid van de voorbije week mij even te veel : de tranen stroomden over mijn wangen toen ik haar in mijn armen nam. Het arme kind wist ocharme niet er gebeurde. Maar ik was zo blij om haar zo gelukkig te zien en mijn gezinnetje weer compleet te hebben.

Ben ik nu een rare moeder?

Amsterdam

2011-08-24T12:02:00.000+02:00

Het mooiste weekend van de zomer kozen wij uit om te spenderen in Amsterdam. Het was fantastisch !

Pukkelpop 2011

2011-08-22T10:14:00.000+02:00

Mijn mannen waren er ook. Na schuchtere pogingen (1 dag Werchter vorig jaar - 1 dag GMM dit jaar) gingen ze er nu voluit voor : 3 dagen Pukkelpop. Het was dan ook een programma dat ze absoluut niet mochten missen : Foo Fighters, The Offspring, Within Temptation, Apocalyptica... Maanden keken ze uit naar dit vader-zoon moment.

Helaas, hun prille festivalcarrière werd al snel in de kiem gesmoord. Donderdagavond stonden voor de mainstage toen de hel losbarstte. Ze zijn vrij snel veilig en wel van het plein geraakt, zonder te beseffen wat er eigenlijk was gebeurd. De eerste zorg was de tent en de auto. De eerste heeft het niet overleefd (stokken los door het buitenzeil, binnenin alles kletsnat), de tweede heeft geen schrammetje. Gelukkig wist ik vrij snel dat ze OK waren, rond 19u had ik ze al even aan de lijn. Daarna absolute stilte, tot nog een kort telefoontje rond 20u en daarna om 22u dat ze naar huis kwamen. Thuis zag ik ondertussen de eerste beelden en besefte ik dat dit lang zou nazinderen...
Rond middernacht kon ik hen in mijn armen nemen, opgelucht, ontgoocheld, nog vol adrenaline,...

Maar dan, the day after... Ook zij zien de beelden en beseffen waaraan ze ontsnapt zijn. 2 stoere mannen die er volledig op voorbereid waren, liggen nu geslagen in de zetel. Ondertussen ontdekken ze meer en meer lotgenoten in hun kennissenkring en de verhalen worden uitgewisseld via Facebook ed. Gelukkig is iedereen ongedeerd maar alleman is sterk onder de indruk.

Het weekend was moeilijk. Ik vertrok zaterdagmorgen met een aantal vriendinnen naar Amsterdam en gaf mijn mannen de opdracht om iets leuk te doen. Maar wat was nu nog leuk? Ze gingen naar de cinema, pitta eten, varen met vrienden, ... maar ik had gisterenavond de indruk dat het nog even zou duren vooraleer ze terug zullen kunnen genieten, plezier maken, van muziek genieten...

Hopelijk komt dat allemaal snel terug, want het leven is veel te kort en zo onvoorspelbaar om nooit meer te kunnen genieten...

Somebody that I used to know

2011-08-13T20:55:00.000+02:00

Officieel is het blijkbaar Kato, maar voor mij wordt de zomerhit van 2011 toch wel de nieuwe van Gotye. Nog maar 2x gehoord en al meteen helemaal zot van. Prachtige clip trouwens ook.

Onderweg

2011-08-12T17:01:00.000+02:00

Woensdagavond moest ik even uitwaaien en nam ik de fiets voor, jawel, een fietstochtje ...

...langs de Schelde

...langs rozenvelden, waarvan de geur me meteen terug in de tijd katapulteerde en me deed terugdenken aan de wandelingen die ik met mijn opa langs de rozenkwekerijen in hun buurt maakte

... langs kleurrijke tafereeltjes

... en dan plots kom je dit tegen, en is de hele, (tot dan) deugddoende fietstocht om zeep...

Toemetoch, wie houdt zich daar nu eigenlijk mee bezig om al dat afval achter te laten in een mooie groene berm? Die mensen hebben precies redelijk diep in hun geldbeugel moeten tasten (vervanging microgolf, computer, printer, badje,...) dat die ene euro voor het containerpark er niet meer af kon...

Dierenfotografie

2011-08-08T15:15:00.000+02:00

Nadat ons (huis)dierenbestand anderhalve maand geleden bijna werd gehalveerd, is er ondertussen nieuw leven in huis om te overstelpen met de nodige dierenliefde.

Tijd dus om eens een fotosessie in te lassen, om onze nieuwe huisgenoten op de gevoelige plaat vast te leggen. Het idee speelde al enige tijd in mijn hoofd, de uitwerking was iets minder eenvoudig.

Ten eerste vond ik nergens in huis voldoende (opgeladen) batterijen voor in de flitser. OK, zonder flits dan maar, gelukkig scheen de zon toch af en toe, waardoor er voldoende daglicht was, ook in onze living.

Wakkere kittens zijn niet de perfecte fotomodellen. Stil blijven zitten staat dan niet in hun woordenboek. Na enkele verwoede pogingen om ze de gewenste poses te laten aannemen, waarbij zij gegarandeerd omgekeerd gingen zitten, naar de camera kwamen toelopen en uiteindelijk het hele decor naar beneden haalden, gaven we het op. Maar toen ze een uurtje later vredig lagen te slapen, plukte dochterlief ze onverbiddellijk uit de zetel om ze terug voor de lens te plaatsen. Toen waren ze iets gewilliger, want slaapdronken zaten ze zich af te vragen wat er allemaal gebeurde, volgden ze dochterlief haar afleidingsmanoeuvres en kon ik toch enkele leuke beelden vastleggen.

Partners in crime : Frodo & Figaro

Een konijn is dan weer iets makkelijker. Die zat eerst doodstil, maar toen ze eenmaal doorhad dat ze binnen was, begon ze vrolijk aan een verkenningstocht van de plaats waar ze normaal niet komt. Dankzij het spoor van donkere bolletjes dat ze achterliet, konden we ze gelukkig altijd terugvinden.

Onze nieuwste huisgenoot sinds dit weekend : Muisje

Dierenfotografie : een hele uitdaging, maar we hebben ons wel geamuseerd...

Nagenieten

2011-07-31T17:15:00.000+02:00

Terrasjesweer...net niet, net wel...amper 20° en zo heel af en toe een streepje zon, die me nauwelijks kan opwarmen.
Maar, ik had mij voorgenomen om mijn laatste vakantiedag op ons terras door te brengen...

...dus zit ik hier al de ganse namiddag met een zacht fleece-dekentje om mij, een warm tasje koffie bij de hand, mijn blog-en tijdschriften-achterstand die zich de voorbije weken heeft opgebouwd in te halen...

...maar vooral nagenietend van een deugddoende vakantie en reis en een heerlijk feestje (tot in de vroege uurtjes) van gisteravond/nacht...

En we zijn vertrokken...

2011-07-05T12:46:00.005+02:00

De vakantie is gestart, 't is te zeggen...

...wij moeten nog 2 weken keihard werken, de kinderen zitten er al middenin.
...de examens zijn al lang voltooid verleden tijd
...het eerste festival (Graspop, een ideaal vader-zoon-moment) is achter de rug,
...de koopjes werden succesvol uitgezocht (ideaal moeder-dochter-moment)
...de rapporten werden met de glimlach beoordeeld
...de rugzakken werden gepakt met scoutskamp-bestendig gerief
...een gezellig etentje zorgde voor alweer leuke weekendvooruitzichten
...een opgeruimd huis, blijft de komende 10 dagen een opgeruimd huis

Vakantie is toch zalig... ;-)

Nog meer drama

2011-06-24T08:38:00.000+02:00

Nog meer poezendrama. Nadat we vorige week onze oude kat moesten laten inslapen, moesten we vandaag nu ook onverwachts afscheid nemen van onze jongste vriend.
En het ergste van al is, dat dochterlief, onze kattenfluisteraarster in huis, alleen thuis was en samen met een vriendin de nare ontdekking gedaan heeft (allé, al een geluk dat haar vriendin er bij was om haar op te vangen en te troosten).

Tja, hij was veel te avontuurlijk en wou constant op de wei aan de overkant van de straat op ontdekking gaan. Waarschijnlijk heeft hij niet goed naar links en rechts gekeken bij het oversteken van de straat en dat is hem fataal geworden.

Dochterlief (en wij trouwens allemaal) was het er hart van in. En dat net voor haar laatste examen. Als de punten daarvan niet zo goed blijken te zijn, kunnen we haar helemaal niks kwalijk nemen. Er waren duidelijke verzachtende (of is het nu verzwarende) omstandigheden.

En wat doe je dan, met allemaal overtuigde kattenliefhebbers in huis? Zo gauw mogelijk opvolging voorzien, natuurlijk. Ik moest manlief vorige week al intomen om niet onmiddellijk een kitten mee te nemen van bij de dierenarts. Maar nu waren ze niet meer te houden. Nu heeft onze buur-dierenarts altijd/regelmatig vondelingskes die een thuis zoeken. Dus de keuze was gauw gemaakt. En als je op een week 2 katten verliest dan kan je toch niet anders als 2 broertjes adopteren... Ze moeten nog even aansterken bij de dierenarts, maar vanaf volgende week kan onze kattenfluisteraarster weer aan de slag.

Tot overmaat van ramp, bleek 's avonds ook nog dat 1 van onze 2 konijnen (net dat van dochterlief, maar waar ze iets minder aan gehecht was) ook dood in haar kot te liggen. Onze tuin begint stilaan op een dierenkerkhof te lijken.

Afscheid

2011-06-17T08:30:00.000+02:00

Mijn berichtje van gisteren had ik eigenlijk al een tijdje klaar, maar het was er niet eerder van gekomen om het posten.

Het dilemma hield ons dus al langer in de ban, maar gisteren hebben we de knoop echt doorgehakt. Zoonlief had 's middags al gebeld dat ze toch zo raar deed en bijna niet kon eten. Ook 's avonds, toen we thuiskwamen, zag ik meteen dat het zo niet langer kon. Je zag aan haar ogen hoe ze om hulp vroeg. Vlug nog een afspraak geregeld bij de dierenarts, maar we wisten allemaal dat het wel de laatste afspraak zou zijn. Ook de dierenarts bevestigde dat het niet langer zin had...

Na bijna 14 jaar trouwe vriendschap hebben we dus Oscar begraven in haar geliefde tuin. Zoonlief heeft een naambordje gemaakt zodat we haar nooit zullen vergeten.

Dilemma

2011-06-16T08:28:00.004+02:00

Rond kerstdag 1997 adopteerden we 'hem'. Hij was toen een klein, schattig poesje en we doopten 'hem' Oskaar, dat vonden we goed passen voor de stoere kater die hij zou worden.
Na een 6-tal maanden werd hij steeds dikker (maar niet groter). En wat bleek : onze stoere kater bleek een zwangere kattin. 1 zoontje mocht ze opvoeden.
Daarna werd ze de meest aanhankelijke, lieve huisgenoot. Ze ~~zat~~ zit steevast op de 5e stoel wanneer we aan tafel zitten. Tv- kijken vanop een schoot ~~was~~ is haar lievelingsbezigheid.

Nooit moesten we naar de dierenarts... tot ongeveer anderhalf jaar geleden, dan begonnen de problemen. Eerst een chronische tandvleesontsteking, waardoor ze enkele tanden moest missen. Ook haar nieren werken niet goed meer waardoor ze fel vermagerde (hoewel ze toch nog redelijk goed bleef eten). Ze kreeg artrose waardoor ze haar pels niet goed meer kan verzorgen en deze helemaal samenklit. De laatste weken zijn haar ogen beginnen ontsteken, waardoor het 3e ooglid half voor haar ogen zit. Druppels helpen niet echt. En nu gisteren zag ik ook een wondje op haar kaak, die precies ook ontsteekt.

Elke dag vragen we ons af wat we nu moeten doen. Ze blijft nog redelijk aanhankelijk en kan nog zo genieten van een bolletje gehakt of een stukje kipfilet, maar langs de andere kant doet ze ook niet veel meer dan slapen en denken we dat ze ook wel afziet. Moeten we haar een nog zo fijn mogelijke oude dag (proberen) geven of laten we haar verlossen uit haar lijden...

Een moeilijke keuze, die niemand van ons durft/wilt maken ...

Bouwbedrijfje spelen

2011-06-10T08:39:00.000+02:00

De voorbije dagen hebben we met z'n allen een huis gebouwd. Dochterlief moest voor een technologie-opdracht een maquette van een zomerhuisje maken.
De plannen en de maquette van het huis heeft ze eerlijk waar volledig zelf gemaakt. Maar de inplanting op het terrein en de aankleding van huis en tuin, daar hebben we ons allemaal volledig bij uitgeleefd : tegeltjes uitkiezen voor het terras, een dak maken (ik heb nu wel een placematje minder), een omheining plaatsen (op professionele wijze geplaatst door manlief), een schommel sjorren (zoonlief is een kei in micro-sjorren), plantjes uitkiezen, steentjes rapen voor het paadje (dat verhoudingsgewijs eigenlijk meer op een rotspartij lijkt, maar dat zijn details)...

Het was een echt familiebedrijf. En alles gerealiseerd zonder 1 euro te spenderen. (terwijl er blijkbaar leerlingen waren die allerlei materiaal aangekocht hebben om die maquette te maken).

En het heeft geloond, want ze kreeg een 9/10 !

't Is proper

2011-06-08T09:19:00.000+02:00

Dan denkt een mens dat ie goed bezig is, door zo veel mogelijk te stofzuigen en te dweilen (de bedoeling is op zijn minst wekelijks, maar eerlijk gezegd, soms is dat wel 2-wekelijks)

Tot ie dan eens de moed vindt om te gaan voor het echte werk, met schuurborstel en al

Amai, was dat verschieten, wat een vuil kwam daar nog van af ...

Gelukkig was het resultaat er naar : 2 stevige blaren op mijn handen maar de voegen die eerst behoorlijk grijs kleurden waren tenminste weer bleker (we waren nog jong en naief doen we kozen voor bleke voegen tussen de vloertegels, maar 14 jaar later blijkt dit toch niet de beste keuze geweest, dus (ver)bouwers : bezint eer ge begint).

Het viel mijn huisgenoten (eindelijk eens) op dat ik gepoetst had en elke dag geniet ik van mijn "propere" vloer. Ik heb me dan ook "heilig" voorgenomen wat vaker te gaan voor het echte "schuur"werk. Benieuwd hoe lang ik dat ga volhouden...

Dagje Maastricht

2011-06-06T08:53:00.001+02:00

Vrijdagavond de les gelezen aan de kinderen, zaterdagmorgen in alle vroegte vertrokken voor een dagje Maastricht. De bedoeling was er ooit een weekendje van te maken, maar dat zou er niet onmiddellijk van komen, dus besloten we er maar een daguitstap van te maken. Anderhalf uur rijden is nog net te doen.

Het was er warm en druk, maar we hebben er toch van genoten.

We begonnen met een mooi en lekker kopje koffie

We slenterden door de straatjes, bezochten enkele leuke winkeltjes, maar eigenlijk waren we niet echt naar iets op zoek en hebben we dus ook niets gekocht. (behalve de speculooshagelslag die dochterlief bij oma heeft leren kennen en blijkbaar alleen in Nederland verkrijgbaar is)

Een plaatsje veroveren op een terras voor een lunch was een echt huzarenstuk, maar rond 15u vonden we toch een vrij plaatsje en genoten van een lekkere pasta met scampi's.

Natuurlijk bezochten we ook de "hemelse boekenwinkel" en aanschouwden we de mooie rode toren van de Sint-Janskerk

Rond 18u vonden we het welletjes. Eerst nog even uitwaaien op een terrasje aan de Maasboulevard en dan op zoek naar de cremerie die we 's morgens gepasseerd waren. Het was er een waar genoegen voor het oog en de tong.

Tegen 20u30 waren we terug thuis. Het lag er nog redelijk deftig bij en ze hadden gestudeerd (zeiden ze toch), dus nog een bezoekje aan de frituur hadden ze wel verdiend.

Daarna was het heerlijk chillen in de zetel bij een heerlijke, romantische "wijvenfilm"

Vakantie op eigen terras

2011-06-03T14:46:00.000+02:00

Waarom in de file gaan staan richting kust? Niks gaat toch boven een vrije dag op je eigen zonnige terras...

Zondagmorgen

2011-05-29T08:49:00.000+02:00

Na een gezellige zaterdagavond kroop ik (veel te laat) in mijn bed en nam ik mij voor om minstens tot 10u uit te slapen. Met dit goeie voornemen in gedachten viel ik als een blok in slaap om ... om 7u deze morgen klaarwakker te zijn (die verdomde biologische klok, hé). Zucht, alweer niet gelukt. Draaien, keren, manlief die aan een snurkconcert begint... Opstaan dan maar...

Vijf minuutjes later, 3 hongerige poezen die mij graag zien komen, aan de keukentafel genieten van ~~een~~ twee tasjes koffie, lekker rozijnenbrood (OK, van gisteren al, heb nog geen zin om al in mijn kleren te schieten en naar de bakker te gaan), leuke muziek, heerlijke rust en boekjes en blogs lezen...

Geen haar op mijn hoofd dat er gisterenavond aan gedacht zou hebben, maar wat is het heerlijk genieten...

Donderdag

2011-05-26T17:27:00.000+02:00

Ik bekijk zonet nog even mijn blogstatistieken en wat blijkt : de voorbije weken is er op donderdag altijd een piek van bloglezers. Raar, want het is niet altijd zo dat ik op donderdag een berichtje postte.

Meestal heb ik op donderdag niet veel tijd om blogs te lezen of zelf te bloggen. Want donderdag is mijn vaste volleybalavond, al meer dan 20 jaar. Neenee, ge moet u geen al te sportieve uitspattingen voorstellen. Het is met een groepje vrienden (en zelfs mijn moeder nog) dat we al zolang wekelijks een partijtje volleyballen, gewoon voor de fun. En dat hebben we meestal wel, vooral dan bij de après-volley, want dat is meestal de voornaamste reden om 's avonds nog uit onze zetel te komen.

Een fijne donderdag allemaal...

Yes!

2011-05-19T08:46:00.000+02:00

Al een hele tijd was ik op zoek naar rode schoenen. Altijd was er wel iets mis mee. Te plat, te hoog, te klassiek, te speciaal,...

Maar gisteren stootte ik op het gedroomde en goed zittende paar. Laat de zon maar schijnen nu...

Nieuwe bewoners

2011-05-14T14:38:00.000+02:00

Mama-merel en papa-merel enkele weken geleden op zoek naar een mooi plaatske om een nieuw nestje te bouwen. Ze kozen onze houtmijt uit om een gezinnetje te stichten. En zie, sinds vorige week (denken we) is onze tuin 4 bewoners rijker. Hopelijk blijven ze lang genoeg buiten schot van onze poezen.

Het is zover

2011-05-11T13:04:00.021+02:00

Van een baby'tje van 52cm groeide hij tot een tiener van 175cm. Da's exact 1cm groter dan ikzelf. Naar dit moment heeft hij lang uitgekeken zegt hij. Ik iets minder...
Nu moet hij niet meer opkijken naar mij, maar moet ik omhoog kijken naar hem. Mijn klein ventje is niet meer. Maar opkijken naar hem deed ik eigenlijk al langer, als hij gitaarspeelt of in de goal naar elke bal duikt (alhoewel, dan kijk ik soms liever niet) of 1 of andere fysica-theorie probeert uit te leggen...

Ik hoop dat hij toch nog dingen in mij blijft zien om naar op te kijken...

Time flies when you're having fun

2011-05-10T08:28:00.000+02:00

De voorbije weken waren superdruk, maar superleuk!
We beleefden

een keitof weekend,
sportieve uitdagingen,
een verrassend optreden van zoonlief,
gezellige momenten met gezellige mensen en
genoten van het prachtige zomerweertje.

Daardoor werden blog-activiteiten naar de achtergrond verbannen. Vanmorgen nog eens Google Reader geopend en meteen omvergeblazen door 307 ongelezen blogberichten. Dus het wordt toch weer druk de komende dagen...

De appel valt nooit ver van de boom

2011-04-28T08:53:00.000+02:00

De voorbije dagen zat ik constant te foeteren op de gasten omdat ze hun schoolwerk altijd uitstellen tot de laatste moment, terwijl ze eigenlijk ruim op tijd op de hoogte waren van hun taken.
Maar gisteren ben ik tot een onthutsende constatatie gekomen. Komend weekend gaan we met de lokale gezinsbond op weekend (met 103 personen!). Ik heb mij geëngageerd om enkele activiteiten mee te organiseren. Weken geleden hebben we dit allemaal besproken en kreeg elk de taak om enkele opdrachten uit te werken.
Rara, waarmee ben ik de voorbije avonden tot in de late uurtjes bezig geweest...?

't is weer voorbij

2011-04-27T08:49:00.000+02:00

De vakantie zit er weer op. Heerlijk relaxed is er van genoten. De ene met al wat meer plannen en bezigheden dan de andere. Alles kon, niks moest. Dochterlief beleefde leuke tijden met vriendinnen (en hun mama's), ging op volleybalstage, zoonlief hield zich voornamelijk bezig met "leeg zijn" en wat vissen gaan uitdagen samen met zijn neef.

Maar vanaf gisteren draait de stress-molen weer op volle toeren. Hij was in het weekend al beginnen draaien want dochterlief moest tegen gisteren een spreekbeurt van Frans klaar hebben en daar moest ze natuurlijk nog aan beginnen (hoewel ze dat toch wel al 4 weken op voorhand wisten). Samen met haar vriendin hebben ze dus 3 zonnige namiddagen gekampeerd aan de pc om alle info over de Bourgogne-streek te verwerken, in het Frans. Uiteindelijk hebben ze nog uitstel tot vrijdag kunnen afdwingen bij de leerkracht waardoor ze toch nog even de tijd hebben om alles van buiten te leren. Maar tegen donderdag moet ze ook nog een spreekbeurt voor geschiedenis hebben en tegen volgende week een boekbespreking. En daar moet ze natuurlijk ook nog aan beginnen.
Ook bij zoonlief bleek opeens dat een (gips)werk voor plastische opvoeding vandaag af moest zijn. Dus gisteren om 20u werd ons ganse terras in de gips gedoopt, brak daarna paniek uit omdat het beeldje toch niet zo stevig was en het onder het gewicht van de gips begaf, kon gelukkig om 21u een vriendin hem enigszins uit de nood helpen omdat zij nog een resterend stuk gips had, moest vanmorgen een doos worden gezocht waarin het beeldje heelhuids de fietstocht naar school zou overleven...

Maar de vakantie was alleszins zeer relaxed...

Oostkappelle

2011-04-16T12:03:00.001+02:00

Gisteren beleefden we een prachtige dag. Met de Versailles-dames, ofte de Latona-Ladies, trokken we, vergezeld van onze dochters, extra vriendinnen, 2 dappere jongens, lekker eten en drinken, naar Oostkappelle. Het was een superdag, vol zon, plezier, fantastisch gezelschap ! De kinderen amuseerden zich te pletter en de mama's nog meer.

Weeral een dagje om in dat herinneringsdoosje te steken, dat we op moeilijke momenten eens kunnen openen en in kijken om dan terug een krul om onze lippen krijgen.

Eenmaal terug thuis was er nog een toffe kampioenschapsfuif van de volleybalclub. Een leuke afsluiter, waardoor de dag duurde tot in de vroege uurtjes...

Big Bad City

2011-04-14T21:47:00.000+02:00

Bij mijn laatste bib-bezoek stootte ik op dit boek :

Het toont beelden van de Londense "street artist" Slinkachu. Hij plaatst miniscule figuurtjes in een bestaande omgeving en simuleert zo verschillende situaties die soms grappig en lief zijn, maar soms ook melancholisch en ontroerend.

Als ik ooit eens in Londen geraak, zal ik zeker op zoek gaan naar deze kleine mensjes, die mijn hart gestolen hebben.

Tomas Vlogt goes America

2011-04-09T07:59:00.000+02:00

Thomas en Linde leven zich niet alleen 's morgens in de radiostudio uit, op de website van stubru kan je ook leuke filmpjes vinden bij Thomas vlogt , waar ik regelmatig eens ga kijken.

Een van de laatste nieuwe is dit heerlijke filmke, met de oeroude grap (ik verklap nog niet wat).

Tomas Vlogt goes America | Studio Brussel

Ditjes en datjes

2011-04-07T13:46:00.001+02:00

Een extra dagje thuis deze week. Er moest een fibroom op mijn buik worden verwijderd en dat kon alleen op dinsdag- of dondervoormiddag. Ik zou mijn vrije dag (ik werk 4/5) van woensdag naar vandaag hebben kunnen verplaatsen, maar daar had ik eerlijk gezegd niet zo'n zin in. Dus heb ik maar de niet-zo-voorbeeldige-werknemer uitgehangen en een dag ziekteverlof genomen.
Dat geeft me extra tijd om eens zorgeloos een badje te nemen (dat kan de komende 2 weken niet meer), alle blogs bij te lezen en mijn eigen blog aan te vullen. Want dat komt er de laatste tijd te weinig van. Er zijn nochtans heel wat dingen waarover ik kan/kon bloggen, namelijk :

dat we vorige zaterdag naar Spamalot zijn gaan kijken. Dat was heerlijk genieten en lachen met de anti-musical musical. Fantastisch gewoon !
dat we een leuk, spontaan kampioenenfeest meemaakten in de volleybalclub. En misschien zit er komend weekend weer 1 aan te komen.
dat ik zondag alweer jarig was en mijn ventje mij daarom trakteerde op heerlijke zelf-klaargemaakte scampi's
dat we vorige week dachten dat we onze 14-jarige poes zouden moeten laten inslapen, maar dat de dierenarts gezorgd heeft voor een wonderbaarlijke genezing.
dat ik hoop dat docherliefs inspanningen tijdens de examens beloond worden met mooie punten. Nog 1 dagje nagelbijten...
dat zoonliefs resultaat voor zijn examen wiskunde toch wel een klein beetje teleurstellend is. Hij vindt natuurlijk van niet, want hij is er toch door en zit maar net onder het klasgemiddelde dat volgens hem serieus werd opgetrokken door enkele bollebozen die uitzonderlijk hoog scoorden. Dat zal dan wel zeker.
dat manlief i-tunes terug aan de praat heeft gekregen en nu weer volop bezig is met het uitbreiden van onze muziekcollectie.
dat hij nu ook zijn oog heeft laten vallen op een full-carbon mountainbike-machine, weliswaar 2ehands, maar tip-top in orde en toch nog vrij prijzig...
dat hij dat misschien wel verdiend heeft, zeker nu hij ook dagelijks met de fiets naar het werk gaat.
dat ik hoop dat dit mooie weertje blijft aanhouden tot zo ergens eind oktober of wat

De Ronde

2011-04-04T08:49:00.000+02:00

Gisteren 2x genoten van de ronde. Eenmaal van de echte Ronde van Vlaanderen. Niet dat ik echt zo'n wielerfanaat ben, maar de nachtelijke uitspattingen dwongen ons tot een zondagnamiddag in de zetel. En de tv-beelden van de RVV zorgden dan voor de nodige animo.

's Avonds zitten we al enkele weken allemaal klaar voor De Ronde, de fictiereeks. Ik geloofde er van in het begin in dat het goed ging worden. Maar dit is niet gewoon goed, dit is gewoon fenomenaal! Elke week is er steeds dat tikkeltje meer, de spanning stijgt, het verhaal gaat naar zijn ontknoping, gelijk een echte koers. Je gaat er van hopen dat de week snel voorbij is, om het vervolg te kennen. Jammer genoeg volgende week al de laatste aflevering.

Ijsjes eten

2011-03-29T10:30:00.001+02:00

Met dit heerlijke lente-weer smaken ijsjes dubbel zo lekker...

Hier zijn we weer

2011-03-29T09:49:00.001+02:00

Het was hier eventjes wat stiller. Maar daar hadden we zo onze redenen voor :
- computerperikelen, meer bepaald i-tunes die na 4 jaar trouwe dienst besluit geen noot meer te spelen op onze Windows-pc. Manlief zit al dagen aan een stuk elke avond te sakkeren en zoeken en prutsen, maar om 1 of andere reden krijgt hij i-tunes niet meer aan de praat. Dat is natuurlijk merde, want ondertussen is ook alle muziek van mijn i-pod (staat gelukkig nog wel op de pc) en weet ik nog niet wanneer dat terug in orde zal zijn. (alle tips zijn meer dan welkom, dan heb ik eindelijk weer een welgezinde man in huis)
- examenstress, bij de jeugd dan, maar natuurlijk ook een beetje bij de mama, vooral wanneer zoonlief besluit naar de voetbaltraining te gaan, de avond voor een belangrijk examen van wiskunde, waarvoor hij toch nog niet zo veel gestudeerd heeft (vind ik, maar hij natuurlijk niet). Benieuwd wat dat gaat geven...
- genieten van de lente, het terras opkuisen, de tuinmeubelen afwassen, de winterrestjes in de tuin opruimen en tussendoor GENIETEN van al dat ontluikend geweld...

Moeder vs vriend(inn)en : 0-1

2011-03-17T08:38:00.000+01:00

Al enige jaren probeer ik zoonlief te overtuigen om toch eens een hemd te dragen ipv de eeuwige T-shirt en sweater. Zeker bij speciale gelegenheden, zoals feestjes, etentjes, volhard ik in de boosheid en tover een nieuw, mooi hemd tevoorschijn. Meestal word ik dan getrakteerd op heel wat gemor en gesakker, maar trekt hij het hemd toch aan (om daarna definitief in de kast te verdwijnen).

Vorige zondag gingen we uit eten ter gelegenheid van manliefs verjaardag. Dus opnieuw ging ik mijn gevecht aan om hem een hemd te laten aantrekken. Maandagmorgen wou hij zich blijkbaar niet te veel moeite doen om kleren uit de kast te halen en trok hij terug zijn kleren van zondag (incl. hemd) aan om naar school te gaan. Dinsdag opnieuw en gisterenmorgen haalde hij zowaar een ander hemd uit de kast. Heuhhhhh? Op zoek naar de verklaring van deze ommezwaai kreeg ik al gauw als antwoord : "Op school zeggen ze dat dat mij staat, zo'n hemd"
Voila, waar ik al jaren van overtuigd ben, maar hem niet kan bijbrengen, kunnen vrienden en (ik denk vooral) vriendinnen dat regelen met slechts enkele woorden. OK, jullie hebben gewonnen...

Wat hebben we geleerd...

2011-03-15T08:27:00.000+01:00

...een saunake doen is echt leuk, een hammam is meer dan in wat stoom gaan zitten, een infraroodcabine doet zo'n deugd voor stramme spieren, onder de maneschijn in een storvatt zitten is hemels...

Kortom, we hadden gisteren een supergeslaagde wellnessavond ter gelegenheid van manliefs verjaardag. Zeker voor herhaling vatbaar...

Planning

2011-03-12T10:54:00.000+01:00

Druk bezig met de zomerplanning...

Lentekriebels

2011-03-06T16:15:00.003+01:00

Toch handig, zo'n blog. Vorig jaar was het 3 maart, dit jaar 3 dagen later, vooraleer ik de was weer buiten kan laten drogen.

Overal zie ik bloemetjes verschijnen, en waar ze niet spontaan verschijnen, help ik een handje.

Joepie, de lente is in het land!!!

(ja, ik ben ook gevallen voor het bloembollenservies)

Op stap

2011-03-05T13:29:00.002+01:00

De krokusvakantie begon bij ons een dagje vroeger. Geen school voor de kinderen, ik een dagje verlof genomen, o.a. om met dochterlief te gaan shoppen naar Gent.
Na de obligate passage door de Veldstraat (en vooral H&M), gingen we een hapje eten in Club Reserva (op goed komen uit binnengestapt en dat is serieus goed meegevallen). Daarna trokken we naar A'pril, een leuk winkeltje in de buurt van het Gravensteen waar ze o.a. de ringen hebben die al lang op dochterliefs verlanglijstje stonden.
Daarna maakte ik dochterlief warm voor een bezoekje aan Julie's House, een adresje dat al lang op mijn verlanglijstje stond, voor een lekkere koffie en een heerlijke muffin (foto staat op mijn gsm, maar kan ik helaas niet afhalen).
Uiteindelijk kon ik het niet nalaten om toch nog even de Fnac binnen te stappen en bleek daar nu net weer de actie "3+1" te zijn. Meteen vond ik al 2 boeken die ik als verjaardagskado wou, dus was het nog even zoeken naar nummer 3 en 4, maar ook dat was niet echt een probleem. (mijn verjaardagskado is dus al binnen, hoewel ik pas over een maand jarig ben, maar nu ben ik tenminste zeker dat ik krijg wat ik wou :-) )

Terug thuis was het snel weer klaarmaken om opnieuw te vertrekken richting Sportpaleis voor een avondje uit met mijn mannen. Om de aangekondigde verkeerschaos (dankzij de staking bij De Lijn) te vermijden wilden we op tijd vertrekken. Die chaos viel al bij al nog redelijk mee, zodat we ruim op tijd ter plaatse waren. Dus kozen we eerst nog voor een hapje in een zeer ongezellige kebab-fabriek, waar ik constant het gevoel had dat die mannen alleen maar veel geld wilden verdienen op kosten van de Sportpaleis-bezoekers. Afin, we hadden toch iets binnen. Een uur te vroeg zaten we al op onze stoelen en dacht ik aan die toffe lectuur die thuis liggen had en nu miste. Uiteindelijk gingen de lichten uit en genoten we (en dan vooral zoonlief) van de immer grove Alex Agnew.

Are you being served

2011-03-04T08:43:00.000+01:00

Als je van de IT-dienst op ons werk iets gedaan wilt krijgen, moet je een "ticketje" aanmaken. Zoals bij de beenhouwer moet ge dus een nummerke nemen en als uw nummerke aan beurt is, wordt je geholpen.

Ik kan me wel inbeelden dat zo'n ticketing-systeem ergens zijn nut zal hebben, qua prioriteiten stellen en log van interventies bijhouden en zo.

Maar soms heb ik er toch zo mijn vragen bij. Zoals bij volgende interventies:
- begin december blijkt de printer op onze afdeling stilaan de geest te geven. Ticketje voor IT aangemaakt met de vraag een nieuwe printer te bestellen
- 2 weken later : ticketje wordt afgesloten, printer is geleverd (= in het magazijn, niet op onze afdeling)
- nieuw ticketje naar IT : gelieve de geleverde printer op onze afdeling te komen installeren
- 2 dagen later : printer staat op onze afdeling en is printklaar. Onze pc/laptop wijsmaken dat ie nu naar de nieuwe printer moet printen moeten we zelf doen (daar houdt onze IT-afdeling zich niet mee bezig)
- midden februari : onze intussen niet meer zo nieuwe printer laat ons weten dat hij bijna geen inkt meer heeft. Dus ticketje naar IT om toner te komen vervangen
- man van IT komt kijken naar onze printer, want hij weet niet welk type het is en moet nog een toner bestellen (ah ja, want als je een nieuwe printer bestelt, dan verwacht je toch niet dat die ooit eens nieuwe toner zal nodig hebben)
- 1 week later : ticketje wordt afgesloten door IT. Toner is besteld en geleverd
- 1 dag later : nieuw ticketje naar IT : gelieve de geleverde toner ook in onze printer te komen vervangen, want de afgedrukte lettertjes zijn nu toch wel heel lichtgrijs aan het worden.
- 1 uurtje later : man van IT komt langs om toner te vervangen en wordt een beetje bleek : de nieuwe toner lijkt toch wel niet helemaal op de oude toner. Gelukkig blijkt dit maar een grapje van de printermaker : een nieuwe printer wordt geleverd met een voorlopige toner die een beetje afwijkt van de normale toner. Hahaha, die printermaker toch...

Toch grappig, hé, zo'n ticketing systeem, maar wel zeer frustrerend...

Slaapkamergeluk

2011-03-02T19:25:00.008+01:00

De laatste jaren was onze slaapkamer stilaan een vergaarplaats geworden voor allerlei rommel : te klein geworden kinderkledij, oude boeken, badkamermateriaal dat er achtergelaten was toen we vorig jaar onze badkamer verbouwden...
Kortom, nulkommanul gezelligheid, de schandplek van ons huis.

Maanden lang loop ik dus al te plannen om daar eens grote kuis te houden (letterlijk en figuurlijk). Vorige week was het dan eindelijk zover. Eerst alle dingen weg die we al meer dan een jaar niet nodig hadden. (dat heb ik gedaan terwijl manlief niet thuis was, want anders zou ik maar half zoveel mogen wegdoen). Zaterdag dan naar Ikea voor zeteltjes en nieuwe lampen. Op zolder wat stukken waaraan een emotionele waarde hangt terug opgevist en een plaatsje gegeven.

En voilà, nu hebben we eindelijk weer een "master bedroom"

Opvoeden = bikkelhard zijn

2011-02-22T17:21:00.000+01:00

Zaterdagavond. Dochterlief maakt zich klaar om samen met enkele vriendinnen een eerste stapje in het uitgaansleven te zetten. Een fuif van de turnclub, in de lokale voetbalkantine, veel kwaad kan dat nog niet, hé. In onderling overleg (met de mama's) werd op voorhand afgesproken om die eerste stappen nog wat in te tomen en om half 12 werden de papa's dus op pad gestuurd om hun dochters te gaan ophalen in die donkere krochten en uit de armen van smachtende pubers. Om 1 na half 12 stromen de sms-jes binnen : "mag ik nog ff blijven?" "tis hier zo leuk" "Plsssss" (ze weten dat ze dat niet ter plekke aan papa moeten vragen, maar eerst de moederharten moeten overwinnen) Maar nee !! Afspraak is afspraak! Naar huis komen, nu!

Zondagnamiddag. Dochterlief maakt zich klaar om naar de scouts te gaan. Over de outfit (naast het verplichte scoutshemd) wordt even nagedacht, want dat moet vooral cool en stoer zijn. Om half 2 springt ze op haar fiets wat ze is al te laat voor haar afspraak bij haar vriendin. Om half 6 komt een sms-je binnen :"kom je me halen want ik heb zo kouuuuuu!!!" Euhmm, ik dacht het niet. Had ik ze niet nog zo nageroepen om ook handschoenen en een sjaal mee te nemen? En was zo 1 enkele trui echt wel warm genoeg ? Maar nee, want ze was toch wel een coole scoutsmeid zeker. Tja, dan moet ze daar ook maar de gevolgen van dragen. I'm sorry!
Helemaal verkleumd (met ondertussen geleende handschoenen en sjaal) komt ze toch thuis en wordt ze verwend met heerlijke Italiaanse croque monsieur en een warm badje.

Ben ik nu te hard of hoort het zo? Mijn moederhart bloedde toch telkens wel een beetje, zelle...

Zondagnamiddagvertier

2011-02-21T08:30:00.001+01:00

Terwijl de kinderen naar de scouts waren, deden wij een culturele uitstap in Gent.

De fototentoonstelling van Lieve Blancquaert was zeer mooi. Er was wel veel volk, waardoor we eigenlijk niet van alles volop hebben kunnen genieten. Ik heb mijn man wel ingefluisterd dat ik zeer gelukkig zou zijn met het boek als verjaardagskado.

Omdat we nog tijd over hadden en het te koud en grijs was om in 't stad rond te lopen, besloten we nog naar het Designmuseum te gaan, meerbepaald naar de tentoonstelling over de Stoel .03 van Maarten Van Severen. Daarmee zou ik ook blij zijn als verjaardagskado natuurlijk, maar ik vrees dat dat wat buiten het budget zal zijn.

Al bij al een zeer interessante namiddag dus.

Memories (III) - duo's

2011-02-17T16:22:00.002+01:00

Uren gelachen met deze olijke duo's

Ochtendstond

2011-02-16T17:45:00.000+01:00

Deze ochtend ben ik het natuurgebied in onze gemeente ingetrokken om wat foto's te maken van de opkomende zon.
En ik had geluk, de zon strooide haar gouden stralen over een natuur vol lentekriebels...

Eco? Logisch?

2011-02-11T19:26:00.011+01:00

Mijn eerste Insider-campagne, en dan meteen 1 voor een kuisproduct. Ik, de über-kuisvrouw of all! (not!)

Veel spectaculairs kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Dat het goed ruikt, dat het zijn werk doet (de kasten en vloeren die ik ermee gepoetst heb zijn toch weer in degelijke staat zonder al te veel lichaaminspanningsvergende bewegingen), maar vooral dat het ECOLOGISCH is.

Niet dat ik een "groene" ben, maar af en toe een kiezeltje bijdragen voor een schone wereld, is dat niet een burgerplicht? Zeker nu manlief een nieuwe carrière is begonnen in een firma waar ze allerlei (vloeibare) zepen maken, ratelen er nog meer groene vraagstukken door mijn hoofd. Als hij dan vertelt dat ze bij de productie van een (weliswaar industriële) vloerzeep van kop tot teen moeten ingepakt zijn in beschermende kledij, met handschoenen tot onder hun oksels en een mondmasker waar menig Japannerke jaloers van zou zijn, dan stel ik mij toch de vraag wat er dan gebeurt met het spoelwater wanneer die zeep gebruikt wordt. Dat stroomt dan toch ook maar gewoon de grond over, naar plassen waar ons beestjes van drinken, die dan verdampen en terug neervallen onder de vorm van schone regen? En dan is er geen bescherming meer nodig? Of zie ik het allemaal wat te kinderlijk?
Manlief heeft mij ondertussen al een beetje gerustgesteld dat de meeste bedrijven waar dergelijke producten worden gebruikt, hun afvalwater moeten recupereren.
Maar soit, een rondgang door ons huis en een blik op menig aanwezig (kuis)product toont mij ook veel rode kruizen, doodshoofden en het nummer van het Antigif-centrum en wij doen niet aan afvalwater-recuperatie. Slik. Dus echt goed kan dat toch allemaal niet zijn?

Een geruststelling was dan wel dat diezelfde rondgang mij leerde dat ik zo stilletjesaan bijna het volledige gamma (of dan toch zeker al de helft) van Ecover in huis heb. Gewoon omdat het ook allemaal zijn werk naar behoren doet en omdat daar geen doodshoofd op staat, want daar heb ik schrik van...
En qua prijs scheelt dat echt niet, zelle...

Memories (II) - van beren & co

2011-02-11T08:56:00.000+01:00

Mijn allereerste herinnering aan een kinderprogramma op TV is De Bereboot met Kapitein Brom en Maatje.

Daarvoor of daarna was er meestal ook die andere beer, Beertje Colargol.

En bij het zoeken naar filmkes, stootte ik nog op een 3e beertje uit mijn jeugd, nl. Bolke de beer. Die was ik eigenlijk compleet vergeten, maar bij de eerste tonen werd ik direct 35jaar terug gekatapulteerd in de tijd.

Memories

2011-02-09T09:03:00.003+01:00

We gaan eens een Elke-tje doen en herinneringen ophalen, aan die fantastische kinderprogramma's van vroeger. De keuze was veel beperkter toen, waardoor ze natuurlijk nog allemaal zeer levendig in ons geheugen zitten.

Herinneren jullie je deze nog?

Wist je trouwens dat dat dezelfde stem is als de kinderheld van onze kinderen, nl. Pingu?

Somebody to Love me

2011-02-09T08:48:00.000+01:00

Tof liedje, het bleef al hangen vanaf de eerste keer dat ik het hoorde...

Kan dat wel?

2011-02-08T14:17:00.000+01:00

...om, na enkele superdrukke weken, nu gewoon blogs te zitten lezen op het werk, terwijl de baas en collega in de States zitten en er ondertussen niet echt iets dringends af moet...

Mijn scherm staat naar de muur, dus er kan niet echt iemand meelezen, af en toe moet ik toch met de muis klikken (dus lijkt het alsof ik druk aan het werk ben) en ik heb net een superverslavende blog ontdekt. Of is het omdat ik gewoon een baaldag heb, waarop ik wat minder gemotiveerd en geconcentreerd ben en het buiten zo'n mooi lenteweertje is...

Aniehow, nog 3 uurkes rond krijgen en dan kan ik er weer invliegen...

Vlaamse Filmkes

2011-02-07T10:14:00.000+01:00

Ik ben onvoorwaardelijke fan!! Nee, niet van die jeugdboekenreeks, maar van die schitterende vertoningen op het witte doek. En wat worden we verwend de laatste maanden...
We werden al stil bij het zien van Adem, genoten van de fratsen van Frits en Freddy, dit weekend lieten we ons verleiden door Smoorverliefd.
Een heerlijke film, lekker romantisch, grappig, prachtige acteurs, over een prachtig thema : liefde, verliefd worden, genot...

Meer moet dat niet zijn, hé. Op naar de volgende film, op het lijstje staan nog Rundskop, Marieke Marieke en binnenkort Turquaze op DVD, want die hebben we gemist in de cinema.